திசைகள் தெரியாமல்
பறக்கும் இலைகள்
அறிவதில்லை தாம்
சருகாகி புதைவது
எங்கே என்பதை...
விழுந்த இடத்தில்
விதைக்கப்பட்ட களைக்கோ
அன்றி செடிக்கோ
உரமாகிப் போவதே முடிவு .......
எங்கோ பிறக்கிறோம்
எங்கேயோ வளர்கிறோம்
அங்கேதான் வாழ்கிறோமா ?
அங்கேதான் மடிகிறோமா ?
ஆறறிவு கொண்டேமெனும்
பெயரில் காலமெனும் காற்றில்
நாம் கூட காய்ந்த இலைகளாய்
சருகாகிக் சரிவதெங்கென்று
சத்தியமாய்த் தெரிவதில்லை ....
தெரியாத பாதையில்
நடக்கும் நிழல்கள்
தெரிந்திடாது தாம்
எந்தக் கல்லில் நின்று
இடறுவார்கள் என்று...
நடந்த தடங்களில்
நாமே விதைத்த
நம்பிக்கையோ
அல்லது பயமோ
வழிகாட்டும் ஒளியே முடிவு...
காற்றின் இசையில்
தொலைந்த பறவைகள்
கண்டிடாது தாம்
எந்த வானில் தங்கும்
இரவை என்பதை...
பறந்த தூரத்தில்
பதிந்த நினைவுகள்
சுமையோ
அல்லது சிறகோ
பயணத்தை முடிப்பதே விதி...
நீரோட்டத்தின் வேகத்தில்
மிதக்கும் துளிகள்
அறியாது தாம்
எந்தக் கரையில்
சேர்ந்திடுவோம் என்று...
சேர்ந்த தருணங்கள்
சிலவே நம் சொத்து
மீதியெல்லாம் அறியாத
காலத்தின் கையில்
கரைந்துவிடும் உண்மை...
மாறும் பருவத்தில்
காயும் மலர்கள்
கேட்காது தாம்
எந்த மண்ணில்
மறுபிறப்பாய் மலர்வோமென்று
வாடும் வாசனையில்
வாழ்க்கை எழுதும்
சிறு வரிகளோ
அல்லது சுவடோ
நினைவாக நிற்பதே நிறைவு...
சக்தி சக்திதாசன்
