மலர்கின்ற சூரியன் மெல்ல எழுந்தது,
மழைக்கனிந்த மேகம் வானில் சிரித்தது,
கிளிகள் கூவும் குரல் இசை போலே,
காலை நேரம் கனிந்த கவிதைதான் இது.
பசுமை நிலம் புன்னகை பூத்தது,
பனித்துளி இலைகளில் முத்தமிட்டது,
காற்றின் இசை காதில் கசிந்தது,
விடியலின் வண்ணம் மனதில் விழுந்தது.
தென்றல் தழுவும் நெஞ்சம் நிமிர்ந்தது,
தெற்கில் சூரியன் தீபம் ஏற்றது,
பறவைகள் பறந்தன பாட்டோடு,
புதிதாய் பிறந்தது நாளின் தொடக்கம்.
வானம் வெண்மையாக விரிந்தது,
விடியலின் ஒளி விழியில் நுழைந்தது,
மனதின் மழை வாடை மறைந்தது,
மலர்ந்தது வாழ்வின் புதிய பக்கம்.
காலையின் நறுமணம் காற்றில் கலந்தது,
கனிந்த ஒளியில் கனவு விழித்தது,
விடியலின் சிரிப்பு உலகை நனைத்தது,
வாழ்க்கை ஒரு கவிதை என உணர்ந்தது.
சக்தி சக்திதாசன்
