உள்ளம் துள்ளுதடா தம்பி
வையகத்தில் நானுன்னை
நினைக்கையிலே
நெஞ்சம் நிரம்புதடா தம்பி
உந்தன் செய்கைகளை நம்பி
எந்தன் எண்ணம் மேவுகையில்
பள்ளம் போலிங்கு இங்கு தம்பி
உள்ளம் கொண்டோர் பலரே
வெள்ளம் நீயெனப் பாய்ந்திடு !
சின்னப் பாலகர் தம்பி
தின்ன வழியின்றி அழுவதை
எதிர்த்துப் போரிடு வெம்பி
கண்களை மூடி நானும் தம்ப
காணாமல் இருந்தது பாவம்
உன்னால் முடியும் யதம்பி
பந்தம் என்றொரு விலங்கைத் தம்பி
காலில் பிணைத்தது காரணம்
தெம்புடன் நீயும் எழுந்திடுவாய்
நாளைய மேதினி தம்பி
நிச்சயம் உனதென நம்பி
நிமிர்ந்திடு நீயும் தோள்களை எம்பி
உழைக்கும் கைகள் தம்பி
உலகை தாங்கிடும் தூண்கள்
அவற்றின் வலியை உணர்ந்திடு நீ
அழுதிடும் ஓசைகள் தம்பி
அமைதியில் மூழ்கிடும் போது
அதை எழுப்பிடு குரலாய் நீ
இருள் சூழ்ந்த பாதை தம்பி
இமைக்கும் நேரத்தில் நீயே
ஒளி வீசிடும் தீபமாய் வா
சொல்லும் சத்தியம் தம்பி
சோர்வின்றி நிற்கும் ஆயுதம்
அதைத் தழுவி நடப்பாய் நீ
வஞ்சம் நிறைந்த இவ்வுலகம் தம்பி
வழிதவற விடாமல் நீயே
நியாயத்தின் நெஞ்சமாய் நில்லு
சக்தி சக்திதாசன்
